Wspólne czytanie „Lalki”

W słoneczne, niedzielne popołudnie 27 września 2026 r. ogrody Łazienek Królewskich zamieniły się w plenerową czytelnię. Spotkaliśmy się, by wspólnie czytać „Lalkę” Bolesława Prusa.    

Lokalizacja wydarzenia nie była przypadkowa: spotkaliśmy się w miejscu, w którym Stanisław Wokulski wypatrywał Izabeli Łęckiej. Zaprosiliśmy do zabrania własnych egzemplarzy, ale przygotowaliśmy także dostępne online, wybrane rozdziały, w których Łazienki odgrywają szczególną rolę. Jak trafnie zauważa Maria Poprzęcka w tekście Łazienki – pamięć i niepamięć:

W największej „warszawskiej” powieści, jaką jest Lalka Bolesława Prusa, park łazienkowski staje się „pejzażem duszy”, odzwierciedlającym wszystkie drgnienia uczuć głównego bohatera do nieprzystępnego obiektu swej adoracji. Tam Wokulski z ukrycia śledzi pannę Izabelę, tam doznaje upojeń wspólnej przechadzki, tam usiłuje otrząsnąć się z miłosnego zaślepienia, tam wreszcie po raz pierwszy doświadcza pokusy śmierci i zatracenia.

Wydarzenie zgromadziło licznych miłośników literatury. Doskonała pogoda zachęcała do zatrzymania się na chwilę w zielonej przestrzeni Łazienek i wspólnego zanurzenia w lekturze. Happening zorganizowaliśmy zaledwie kilka dni przed oficjalną premierą nowej ekranizacji powieści Bolesława Prusa. W filmie w reżyserii Macieja Kawalskiego możemy podziwiać ogrody i zabytkowe wnętrza Łazienek. Z kolei w Łazienkach od września do grudnia 2026 roku prezentowana jest wystawa Szyk i konwenanse. Kostiumy z filmu „Lalka”.


Miłośnicy powieści Bolesława Prusa spotkali się tego dnia nie tylko w Warszawie, ale także w Nałęczowie, gdzie mieści się muzeum poświęcone pisarzowi. W ramach współpracy obu instytucji – Muzeum Łazienki Królewskie i Muzeum Narodowego w Lublinie – w tym samym czasie czytanie „Lalki” odbyło się w Parku Zdrojowym w Nałęczowie.

Dziękujemy za wspólne czytanie i niezmiennie zachęcamy do wizyt w Łazienkach. Opisy zakątków z kart powieści wciąż można odnaleźć w rzeczywistym krajobrazie. Można także, śladem Wokulskiego, przeżywać w ogrodach emocje i poszukiwać ukojenia: 

Przeszedł do Łazienek i tu znalazł spokojniejsze ustronie. Na niebie zaiskrzyło się kilka gwiazd, przez powietrze, od Alei, ciągnął szmer przechodniów, a od stawu wilgoć. Czasem nad głową przeleciał mu huczny chrabąszcz albo cicho przemknął nietoperz; w głębi parku kwilił żałośnie jakiś ptak, na próżno wzywający towarzysza; na stawie rozlegał się daleki plusk wioseł i śmiechy młodych kobiet.

(Bolesław Prus, Lalka; tom I, rozdział XI)

Koordynacja, zdjęcia: Lidia Iwanowska-Szymańska, Jola Żubrowska